https://www.de-Paula-Lopes.nl
'De Paula Lopes' name
Princess
Countess
Count
Baron
Museum Ridder Smidt van Gelder
Esquire
Lord of Ampel
Rich Aunt
Napoleon Buonaparte
Resident / Crown jewels
Mayors & Bailiffs
VOC
VOC AND FAMILY
Benjamin Franklin
Reformation
Inquisition
Corpo de Malta
Huguenots
Mennonites
Russian Orthodox Church
Parentum Infidelium
Gnosticism & Pantheism
Raadpensionaris Johan de Witt
Sint Sebastiaansschutterij
Palace Honsholredijck
State Portrait
Famous Poet
Johann Wolfgang von Goethe
Governor of the Residence
Governor of Pernambuco
Slaves
Brazilian culture
Império Brazil
Republic of Brazil
Pieter Post
Casa Príncipe Maurício
Opening a grave
Banking matters
1929 Crash
Nationalities
Operation Market Garden
Unknown (wartime)marriage
Wentworth
Preventing of a kidnapping
Task for the Probandus
Keizer / Emperor



Independência do Brazil na Bahia

In het jaar 1807 namen de troepen van het Franse Keizerrijk, onder leiding van Napoleon Buanaparte, Lissabon in. Hierop vluchtte de Portugese koninklijke familie naar Brazilië met de hulp van de Britse 'Royal Navy' naar Brazilië, waar Rio de Janeiro werd gevestigd als de feitelijke hoofdstad van het Portugese rijk tijdens de daaropvolgende wereldwijde Napoleontische oorlogen (1803-1815). Dit had als neveneffect dat er in Brazilië al snel veel van de instellingen ontstonden die nodig waren om als onafhankelijke staat te bestaan; het belangrijkste was dat het Brazilië bevrijdde om naar believen handel te drijven met andere landen.

Nadat het keizerlijke Franse leger van Napoleon uiteindelijk in juni 1815 bij Waterloo was verslagen, verhief koning João VI van Portugal, om de hoofdstad in Brazilië te behouden en de Braziliaanse angst om terug te keren naar de koloniale status, de status van Brazilië tot een gelijkwaardig koninkrijk en integraal onderdeel van het nieuwe Verenigd Koninkrijk van Portugal, Brazilië en de Algarve. Dit in plaats van slechts een kolonie.

In 1820 brak in Portugal een revolutie uit. De beweging die door de liberale constitutionalisten was geïnitieerd, resulteerde in de vergadering van de Cortes (of grondwetgevende vergadering), die de eerste grondwet van het koninkrijk zou moeten creëren. De Cortes eisten tegelijkertijd de terugkeer van koning Dom João VI, die sinds 1808 in Brazilië woonde. Hij nomineerde zijn zoon en erfgenaam prins Dom Pedro als regent, om op 7 maart 1821 in zijn plaats Brazilië te regeren. De koning vertrok op 26 april van dat jaar naar Europa, terwijl Dom Pedro in Brazilië bleef om het te besturen met de hulp van de ministers van het Koninkrijk (Binnenlandse Zaken) en Buitenlandse Zaken, van Oorlog, van Marine en van Financiën.
 
 
De Portugese leden van de Cortes toonden geen respect voor prins Pedro en bespotten hem openlijk. En zo verschoof de loyaliteit die Pedro jegens de Cortes had getoond geleidelijk naar de Braziliaanse zaak.

Brazilië werd op 7 september 1822 onafhankelijk en er werd een Keizerrijk gesticht door Pedro I, de zoon van de Portugese Koning. Op 12 oktober 1822 werd Pedro uiteindelijk tot Keizer Dom Pedro I van Brazilië uitgeroepen en op 1 december volgde de daadwerkelijke kroning.

Portugal begon al snel met het sturen van versterkingen richting de voormalige kolonie. In steden zoals Salvador, Montevideo en São Luis wisten de Portugezen de gevechten te winnen van de milities, maar ze wisten niet te winnen in de binnenlanden van de guerilla's.
Bernardino Álv(ar)es de Araújo [luitenant-kolonel van het artillerieregiment van Bahía [~ Comandante interno do Forte São Pedro], heeft hier een rol in gespeeld en werd ter verantwoording geroepen. Dit blijkt uit de nog bewaarde documenten uit 1825 die nog in het nationaal archief van Portugal liggen [het zou nog tot 1825 duren voor het Verdrag van Rio de Janeiro [29-08-1825] werd ondertekend tussen Brazilië en Portugal].

Portugal erkende met het verdrag het keizerrijk, waarmee er formeel een eind aan de oorlog kwam. Dit is de reden waarom de case van Bernardino Álv(ar)es de Araújo werd terug gegeven: PROCESSO DO RÉU BERNARDINO ÁLV(AR)ES DE ARAÚJO JÚNIOR, TENENTE-CORONEL DO REGIMENTO DE ARTILHARIA DA CIDADE DA BAÍA [~ COMANDANTE INTERNO DO FORTE SÃO PEDRO]. [7.625 KB]


In the year 1807, the troops of the French Empire, led by Napoleon Buanaparte, took Lisbon. Following this, the Portuguese Royal Family fled to Brazil with the help of the British Royal Navy to Brazil, establishing Rio de Janeiro as the de facto capital of the Portuguese Empire during the ensuing global Napoleonic Wars (1803-1815). This had the side effect that many of the institutions needed to exist as an independent state quickly emerged in Brazil; most importantly, it freed Brazil to trade with other countries at will.

After Napoleon's Imperial French army was finally defeated at Waterloo in June 1815, King Joào VI of Portugal, in order to keep the capital in Brazil and face Brazil's fear of returning to colonial status, elevated Brazil's status to an equivalent kingdom and integral part of the new United Kingdom of Portugal, Brazil and the Algarves. This instead of just a colony.

In 1820 a revolution broke out in Portugal. The movement initiated by the liberal constitutionalists resulted in the assembly of the Cortes (or Constituent Assembly), which was supposed to create the kingdom's first constitution. The Cortes simultaneously demanded the return of King Dom João VI, who had lived in Brazil since 1808. He had nominated his son and heir Prince Dom Pedro as regent, to rule Brazil in his stead on March 7, 1821. The King left for Europe on April 26, while Dom Pedro remained in Brazil to govern it with the help of the Ministers of the Kingdom (Interior) and Foreign Affairs, of War, of Navy and of Finance.
 
 
The Portuguese members of the Cortes showed no respect for Prince Pedro and openly mocked him. And so the loyalty that Pedro had shown to the Cortes gradually shifted to the Brazilian cause.

Brazil became independent on September 7, 1822 and an Empire was founded by Pedro I, the son of the Portuguese King. On October 12, 1822, Pedro was finally proclaimed Emperor Dom Pedro I of Brazil and the actual coronation followed on December 1.

Portugal soon began sending reinforcements to the former colony. In cities such as Salvador, Montevideo and São Luis, the Portuguese managed to win the battles against the militias, but they failed to win against the guerrillas in the interior.
Bernardino Álv(ar)es de Araújo [Lieutenant Colonel of the Artillery Regiment of Baía [~ Comandante interno do Forte São Pedro], played a role in this and was called to account. This is evidenced by the surviving documents from 1825 that are still in the National Archives of Portugal. It would take until 1825 before the Treaty of Rio de Janeiro [29-08-1825] was signed between Brazil and Portugal.

Portugal recognized wiith this treaty the empire, formally ending the war. This is why the Bernardino Álv(ar)es de Araújo case was returned: PROCESSO DO RÉU BERNARDINO ÁLV(AR)ES DE ARAÚJO JÚNIOR, TENENTE-CORONEL DO REGIMENTO DE ARTILHARIA DA CIDADE DA BAÍA [~ COMANDANTE INTERNO DO FORTE SÃO PEDRO] [7.625 KB] .





In the name of the Most Holy and Indivisible Trinity

His Most Faithful Majesty, having constantly in his real heart the most lively desires to restore peace, friendship and good harmony among fraternal peoples, which the most sacred bonds must reconcile and unite in perpetual alliance; to achieve such important ends, to promote general prosperity and to secure the political existence and future destinies of Portugal, as well as those of Brazil; and wishing at once to remove all obstacles that could prevent the said alliance, concord and happiness of one and the other State, by his diploma of May 13 of the current year, he recognized Brazil in the category of an independent Empire, and separated from the kingdoms of Portugal and Algarves, and to his most beloved and dear son Dom Pedro by emperor, ceding and transferring of his own free will the sovereignty of the said Empire to his son, and his legitimate successors, and taking only, and reserving for the your person the same title.

And these august lords, accepting the mediation of His British Majesty for the settlement of the whole question incident to the separation of the two States, have appointed plenipotentiaries, namely:

His Imperial Majesty, to the most illustrious and excellent Luís José de Carvalho e Mello, of the Council of State, dignitary of the Imperial Order of the Cruzeiro, Commander of the Orders of Christ, and of Conceição, and Minister and Secretary of State for Foreign Affairs; to the most illustrious and most excellent Baron of Santo Amaro, great of the Empire, of the Council of State, gentleman of the Imperial Chamber, dignitary of the Imperial Order of the Cruzeiro, and Commander of the Orders of Christ, and of the Tower and Sword; and to the most illustrious and most excellent Francisco Vilella Barbosa, of the Council of State, Grand Cross of the Imperial Order of the Cruzeiro, Knight of the Order of Christ, Colonel of the Imperial Corps of Engineers, Minister and Secretary of State for Navy Affairs, and Inspector General of the Navy .

His Majesty Most Faithful to the Most Illustrious and Most Excellent Gentleman Sir Carlos Stuart, Private Counselor to His British Majesty, Grand Cross of the Order of the Tower and Sword, and of the Order of the Bath.

And having seen and exchanged their full powers, they agreed that, in accordance with the principles expressed in this preamble, the present Treaty should be formed.

The treaty consists of eleven articles, which establish respectively:ART. I - His Most Faithful Majesty recognizes Brazil in the category of independent Empire and separated from the Kingdoms of Portugal and the Algarves; And to his most beloved and dear son Pedro by Emperor, yielding and transferring from his free will the sovereignty of the said Empire to his son and to his legitimate successors. His Most Faithful Majesty only takes and reserves for himself the same title.ART. II - His Imperial Majesty, in recognition of the respect and love of his august father, the Lord John VI, consented to His Most Faithful Majesty to take to his person the title of Emperor.ART. III - His Imperial Majesty promises not to accept the proposal of any Portuguese Colonies to join the Empire of Brazil.ART. IV - There will now be peace and alliance and the most perfect friendship between the Kingdoms of Portugal and the Algarves and the Empire of Brazil with complete forgetfulness of the past disputes between the respective peoples. His Imperial Majesty pledges to pay the sum of two million pounds sterling, or 80 tons of gold, as compensation, to the Kingdoms of Portugal and the Algarves.ART. V - The subjects of both Portuguese and Brazilian Nations shall be considered and treated in their respective States as those of the most favored and friendly nation, and their rights and properties religiously guarded and protected; It being understood that the present owners of real property shall be held in the peaceful possession of the same property.ART. VI - All ownership of real estate, or furniture and stocks, seized or confiscated, belonging to the subjects of both the sovereigns of Portugal and Brazil shall then be refunded, as well as their past income, minus the expenses of the administration, their indemnified owners reciprocally in the manner set forth in Article VIII.ART. VII - All vessels and cargoes apprehended, belonging to the subjects of both sovereigns, shall be similarly restituted or their owners compensated.ART. VIII - A commission appointed by both Governments, composed of Portuguese and Brazilian nationals of equal numbers, and established by their respective Governments, shall be charged with examining the subject matter of Articles VI and VII; It being understood that complaints shall be made within one year after the Commission has been formed and that in the event of a tie in the votes, the matter shall be decided by the representative of the sovereign mediator. Both Governments shall indicate the funds by which the first claims settled shall be paid.ART. IX - All public complaints from Government to Government will be reciprocally received and decided, or with the restitution of the objects claimed, or with compensation of their fair value. In order to adjust these claims both High Contracting Parties agree to make a direct and special Convention.ART. X - Trade relations between both Portuguese and Brazilian Nations will be restored from the outset, with all commodities repaying 15 percent of consumer rights provisionally; With the duties of re-exporting and re-exporting the same as that practiced before the separation.ART. XI - The reciprocal exchange of ratifications of this Treaty shall take place in the city of Lisbon within five months or shorter, if possible, from the date of signature of this Treaty. In witness whereof, we, the undersigned, the plenipotentiaries of His Most Faithful Majesty and His Imperial Majesty, by virtue of our respective full powers, have signed this Treaty with our fists, and have set the seal of our arms upon them. Done in the city of Rio de Janeiro, on the 29th day of August, 1825.[Signature]L.S. Charles Stuart,

L.S. Luís José de Carvalho e Melo,

L.S. Baron of Santo Amaro

L.S. Francisco Vilela Barbosa.




Comandante interno do Forte de São Pedro

Vanuit Portugal kwam een Koninklijk Handvest van 9 december 1821, waarin de toenmalige inspecteur van de troepen, brigadegeneraal Inácio Luiz Madeira de Melo, wordt benoemd tot commandant van de Wapens van Brazilië, in Salvador. Op 16 februari 1822 diende Madeira het verzoek tot registratie van zijn benoeming in bij de gemeenteraad, die weigerde dit te doen. Madeira reageerde met steun van de commandanten van de 1e en 2e linie.

De stad kwam in een gespannen sfeer. Er werd een militaire junta opgericht, met Madeira als voorzitter. Op de 19e was er een botsing van patrouilles door de twee militaire leiders in Praça da Piedade.




 

From Portugal came a Royal Charter of December 9, 1821, appointing the then Inspector of the Troops, Brigadier General Inácio Luiz Madeira de Melo, Commander of the Arms of Brazil, in Salvador. On February 16, 1822, Madeira applied for registration of his appointment to the city council, which refused to do so. Madeira responded with support from the commanders of the 1st and 2nd lines.

The city was in a tense atmosphere. A military junta was established, with Madeira as chairman. On the 19th, there was a clash of patrols by the two military leaders in Praça da Piedade.



De Braziliaanse troepen, verbijsterd door de verspreiding van het 1e Portugese regiment, die de kazerne waren binengevallen en dat geplunderd werd door het 12e Bataljon, trokken zich terug naar het fort van São Pedro waar Bernardino Álv(ar)es de Araújo de commandant was. Dit bleek de laatste plek van de rebellenverzet te zijn. De bouw van het fort begon na de Nederlandse invasie van de stad Salvador in 1627 en, met de nodige aanpassingen door de jaren heen, staat het er nog steeds en dient het als een van de onderhorigheden van het leger.




The Brazilian troops, stunned by the dispersal of the 1st Portuguese Regiment, whose barracks had been invaded and looted by Battalion 12, retreated to the fortress of São Pedro where Bernardino Álvares de Araújo was in command. This turned out to be the last place of the rebel resistance. The construction of the fortress began after the Dutch invasion of the city of Salvador in 1627 and, with necessary modifications over the years, it still stands and serves as one of the army's dependencies.





Braziliaanse onafhankelijkheidsstrijd tegen Portugal

… Laten we naar het fort gaan om ons vaderland en onze broeders te verdedigen tegen de artillerie, want we willen niet in elkaar geslagen worden door de plunderaars!

Officieren en soldaten gingen de velden in bij Fazenda Tororó en dos Barris. Daar braken ze door in de richting van het São Pedro Fort. Ze gingen de sloot in die eromheen lag en bereikten een ladder en de touwen die naar hen waren gegooid en droegen hen de muur op.

Onder hen waren kapiteins João Pessoa en Inácio João de Moraes, assistent Francisco Antônio, luitenants José Francisco Ribeiro, Gonçalo Joaquim Lago en João Simões Lisboa, vaandrig Álvaro Corrêa de Moraes, Pedro Barbosa, José Joaquim de Almeidagis, Domingos en Marcelino José Mondim, en honderden militieleden en burgers wiens namen pater Manuel Joaquim de Santa Ana en Antônio Cigano waren.
De interim-commandant van het fort van São Pedro, luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo, schatte later, met waarschijnlijke verdrijving, dat ongeveer 500 milities en burgers in de ochtend van 19 februari bij het fort São Pedro aankwamen. Dit getuigt niet van enige bereidheid om de officieren en soldaten van het 12e regiment aan te vallen die in de middag en avond van de 18e oprukten van de São Bento-kazerne naar Praça da Piedade en Rua do Rosário de João Pereira.

Er waren twee stukken (kanonnen) geplaatst ter verdediging van de Militaire terein. Nog eens drie bewaakten de ingangen van de Rua das Mercês. Kapitein Inácio Corrêa de Vasconcelos had ze daar geplaatst en beval de sergeanten José Alves Corrêa en Francisco Vicente Viana om schildwachten te plaatsen bij de uitgang van de Aflitos naar Rua do Fogo. Hij had hun gezegd 'niets te doen, en alleen in uiterste nood in de lucht te schieten'. Dat deden ze bij zonsopgang op de 19e toen ze soldaten van het 12e regiment langs de Rua do Fogo zagen oprukken.

Het centrum van het stadje Salvador hoorde om half vijf 's ochtends kanonvuur richting het fort São Pedro.
Tientallen gezinnen trokken naar de haven. Ze zouden de stad verlaten op zoek naar veiligheid op hun eigendommen in Santo Amaro, São Francisco do Conde en Iguape (Cachoeira).

De vergadering tussen de Raad en de Kamer duurde tot het ochtendgloren op de 19e.




Brazilian independence struggle against Portugal

… Let's go to the fortress to defend our homeland and our brothers from the artillery, because we don't want to be beaten up by the looters!

Officers and soldiers went into the fields at Fazenda Tororó and dos Barris. There they broke through in the direction of the São Pedro Fort. They went into the ditch that surrounded it and reached a ladder and the ropes thrown at them and carried them up the wall.

They included Captains João Pessoa and Inácio João de Moraes, Aide Francisco Antônio, Lieutenants José Francisco Ribeiro, Gonçalo Joaquim Lago and João Simões Lisboa, Ensign Álvaro Corrêa de Moraes, Pedro Barbosa, José Joaquim de Almeidagis, Domingos and Marcelino José Mondim, and hundreds of militiamen and civilians whose names were Father Manuel Joaquim de Santa Ana and Antônio Cigano.
The interim commander of the São Pedro Fortress, Lieutenant Colonel Bernardino Álvares de Araújo, later estimated, with probable expulsion, that about 500 militia and civilians arrived at the São Pedro Fortress on the morning of February 19. This does not show any willingness to attack the officers and soldiers of the 12th regiment who advanced from the São Bento barracks towards Praça da Piedade and Rua do Rosário de João Pereira during the afternoon and evening of the 18th.

Two pieces (cannons) were placed for the defense of the Military area. Another three guarded the entrances to Rua das Mercês. Captain Inácio Corrêa de Vasconcelos had placed them there and ordered Sergeants José Alves Corrêa and Francisco Vicente Viana to post sentries at the exit of the Aflitos to Rua do Fogo. He had told them 'to do nothing, and only to shoot in the air in extreme need'. They did so at dawn on the 19th when they saw soldiers of the 12th regiment advancing along the Rua do Fogo.

The center of the small town of Salvador heard cannon fire towards the São Pedro Fort at 4:30 am.
Dozens of families moved to the port. They would leave the city in search of safety on their properties in Santo Amaro, São Francisco do Conde and Iguape (Cachoeira).

The meeting between the Council and the Chamber lasted until dawn on the 19th.


Tenente-Coronel




De gebeurtenissen van 19 en 20 februari

Regiment nummer 12 manoeuvreerde het kanon dat dekking bood en marcheerde van Rua do Rosário naar Rua do Rosário de João Pereira onder bevel van luitenant-kolonel Francisco José Pereira. Dat was de straat waar Brigadier Freitas Guimarães woonde. Deze beweging werd gemeld aan het fort van São Pedro en veroorzaakte grote onrust.

Er waren geen versterkingen voor de militieleden van het 3e en 4e bataljon onder bevel van José Antônio da Silva Castro en Vítor José Topazio. Ze plaatsten ze daar als geavanceerde schildwachten en gingen toen naar het fort van São Pedro om zich bij Braziliaanse officieren, soldaten, milities en burgers te voegen, die besloten het te plaatsen als een verdedigingscentrum tegen Portugese troepen. Er zijn aanwijzingen dat milities van het 3e en 4e bataljon hun wapens afvuurden als reactie op de schoten van Portugese soldaten die oprukten langs het stuk Rua do Rosário de João Pereira waar brigadegeneraal Freitas Guimarães verbleef.

Luitenant-kolonel Francisco José Pereira beval als reactie een bajonetaanval en "beval het stuk op te rukken". Het zouden de kanonschoten zijn geweest die werden afgevuurd op de Braziliaanse soldaten die de militaire trein bemanden, die echoden in Campo da Pólvora en in het centrum van de stad.

Luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo arriveerde om 5 uur in het fort van São Pedro. Hij kwam van de ontmoeting met de junta en pochte dat hij "een militaire junta had geregeld" onder bevel van brigadier Madeira de Melo [vijand; Portugesen]. Het duurde niet lang om te zien dat de realiteit heel anders was dan de verwachte verzoening.

Brigadier Freitas Guimarães arriveerde tussen 5 en 6 uur in Forte de São Pedro na luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo. Hij werd vergezeld door drie mannen te paard. Hij droeg niet zijn uniform, maar alleen zijn dolma, een detail dat lijkt aan te geven hoe verrast hij was door de onverwachte gebeurtenissen. Ze ontvingen hem met staande ovaties.

Officieren en soldaten van het Huntsman's Legion bleven via de ladder en touwen die naast de muur stonden bij de Keep aankomen. Luitenant-kolonel Bernardino Alvares de Araújo beval kapitein Francisco Simões o Novo, penningmeester van het fort, om de kluis te openen en het geld eruit te halen dat nodig was om voorraden te kopen. De troepen vormden zich om munitie te ontvangen. Dit zijn twee bewegingen die lijken te wijzen op een bereidheid om wapens te weerstaan. Maar dat gebeurde niet.
Verder zou het nutteloos zijn: het fort van São Pedro was om 9.00 uur al bijna volledig omsingeld door soldaten van het 12e Regiment.
Rond twee uur 's middags arriveerde de assistent van brigadegeneraal Madeira de Melo met een brief voor luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo. Alle officieren verzamelden zich in het secretariaat van het fort. De brief was een dagvaarding om het Fort binnen twee uur te verlaten. Als ze niet gehoorzaamden, dreigde Madeira de Melo het bombardement te bevelen.
Sabino Vieira schreeuwde dat hij niet zou toegeven. Het werd ondersteund door kapiteins Joaquim Satiro da Cunha, Joaquim José Rodrigues en andere officieren. Er volgden bijeenkomsten, die resulteerden in het besluit om het fort van São Pedro te verlaten en naar Itapuã te marcheren met het onverwachte project om zich aan te sluiten bij de milities en indianen onder bevel van de hoofdman van Casa da Torre, Antônio Joaquim Pires de Carvalho en Albuquerque d'Avila.Pereira. Ze hadden het erover om met deze versterkingen terug te keren om de stad te heroveren.
Sabino Vieira stelde luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo voor om de brief van brigadegeneraal Madeira de Melo "in palliatieve bewoordingen" te beantwoorden om te verhullen wat ze hadden besloten en hen zo de tijd te geven om te ontsnappen.

Bij het fort van San Pedro

Er zijn gedragingen die de voorbereidingen illustreren voor de terugtrekking van de Braziliaanse militairen, milities en burgers die zich bij het fort van São Pedro hebben verzameld.

Luitenant José Pedro de Alcântara ging naar kapitein Francisco Simões o Novo met een bevel van luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo om schoenen, uniformen en rugzakken te leveren aan soldaten, schutters en burgers. De penningmeester van het fort verklaarde later dat ze hadden geprobeerd "in te breken in de kluis" en dat ze in een rel de schoenen, uniformen en rugzakken die hij uitdeelde, hadden ingenomen.
Kapitein Inácio Corrêa de Vasconcelos verliet het fort van São Pedro op de middag van de 20e met een brief van luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo aan de regeringsraad waarin hij de dreiging van bombardementen van brigadegeneraal Madeira de Melo meedeelde. Hij verscheen op de Rua Direita do Palácio van de Gouverneurs. Maar hij kon niemand vinden om de boodschap die hij bracht over te brengen. 58 Uren later werd het onderschept en bereikte het de handen van brigadegeneraal Madeira de Melo.

Op de avond van de 20e beval Madeira de Melo het 2e bataljon van het Lusitanische constitutionele legioen om de officieren en soldaten die zich terugtrokken uit het fort van São Pedro af te snijden. Dit resulteerde in een botsing in Bom Gosto de Brotas, waarbij een onbekend aantal doden viel en de arrestatie van 83 Braziliaanse soldaten.
Het was ook op de avond van de 20e dat luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo Madeira de Melo de overgavetermijn voor Fort São Pedro overhandigde.
De volgende dag, 21 februari 1822, beval hij de poort van het fort te openen. Brigadier Manuel Pedro de Freitas Guimarães, luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo en kapitein Francisco Simões o Novo wachtten op de Portugese troepen die het vervolgens bezetten en hen gevangen namen. Uren later beval Madeira de Melo de vrijlating van luitenant-kolonel Bernardino Álvares de Araújo en kapitein Francisco Simões o Novo.




The events of February 19 and 20

Regiment number 12 maneuvered the gun providing cover and marched from Rua do Rosário to Rua do Rosário de João Pereira under the command of Lieutenant Colonel Francisco José Pereira. That was the street where Brigadier Freitas Guimarães lived. This movement was reported to the fortress of São Pedro and caused great unrest.

There were no reinforcements for the militiamen of the 3rd and 4th Battalions commanded by José Antônio da Silva Castro and Vítor José Topazio. They placed them there as advanced sentries and then went to the fortress of São Pedro to join Brazilian officers, soldiers, militia and civilians, who decided to place it as a defense center against Portuguese troops. There is evidence that militias from the 3rd and 4th Battalions fired their weapons in response to the shots fired by Portuguese soldiers advancing along the stretch of Rua do Rosário de João Pereira where Brigadier General Freitas Guimarães was staying.

Lieutenant Colonel Francisco José Pereira ordered a bayonet charge in response and "ordered the piece to advance". It would have been the cannon shots fired at the Brazilian soldiers manning the military train, which echoed in Campo da Pólvora and in the center of the city.

Lieutenant Colonel Bernardino Álvares de Araújo arrived at the fortress of São Pedro at 5 am. He came from meeting the junta and boasted that he had "arranged a military junta" commanded by Brigadier Madeira de Melo [enemy; Portuguese]. It didn't take long to see that the reality was very different from the expected reconciliation.

Brigadier Freitas Guimarães arrived at Forte de São Pedro between 5 and 6 am after Lieutenant Colonel Bernardino Álvares de Araújo. He was accompanied by three men on horseback. He was not wearing his uniform, but only his dolma, a detail that seems to indicate how surprised he was at the unexpected events. They received him with standing ovations.

Officers and soldiers of the Huntsman's Legion continued to arrive at the Keep via the ladder and ropes that stood next to the wall. Lieutenant Colonel Bernardino Álvares de Araújo ordered Captain Francisco Simões o Novo, treasurer of the fort, to open the safe and extract the money needed to buy supplies. The troops formed to receive ammunition. These are two moves that seem to indicate a willingness to resist guns. But that didn't happen.
Otherwise it would be useless: the fortress of São Pedro was already almost completely surrounded by soldiers of the 12th Regiment at 09:00.
At about two o'clock in the afternoon, Brigadier General Madeira de Melo's aide arrived with a letter for Lieutenant Colonel Bernardino Álvares de Araújo. All the officers gathered in the secretariat of the fort. Was a summons to vacate the Fort within two hours. If they disobeyed, Madeira de Melo threatened to order the bombing.
Sabino Vieira screamed that he wouldn't give in. It was supported by Captains Joaquim Satiro da Cunha, Joaquim José Rodrigues and other officers. Meetings followed, which resulted in the decision to leave the fortress of São Pedro and march to Itapuã with the unexpected project of joining the militia and Indians commanded by the chieftain of Casa da Torre, Antônio Joaquim Pires de Carvalho and Albuquerque d'Avila.Pereira. They talked about returning with these reinforcements to recapture the city.
Sabino Vieira suggested to Lieutenant Colonel Bernardino Álvares de Araujo that they reply to Brigadier General Madeira de Melo's letter "in palliative terms" to disguise what they had decided and thus give them time to escape.
At the fortress of San Pedro

There are behaviors that illustrate the preparations for the withdrawal of the Brazilian military, militia and civilians who have gathered at the fortress of São Pedro.

Lieutenant José Pedro de Alcântara went to Captain Francisco Simões o Novo with an order from Lieutenant Colonel Bernardino to deliver shoes, uniforms and backpacks to soldiers, riflemen and civilians. The fort's treasurer later stated that they had tried to "break into the vault" and that in a riot they took the shoes, uniforms and backpacks he handed out.
Captain Inácio Corrêa de Vasconcelos left the fortress of São Pedro on the afternoon of the 20th with a letter from Lieutenant Colonel Bernardino to the Council of Government communicating the threat of bombing from Brigadier General Madeira de Melo. He appeared on the Rua Direita do Palácio of the Governors. But he couldn't find anyone to deliver the message he brought. 58 Hours later it was intercepted and reached the hands of Brigadier General Madeira de Melo.

On the evening of the 20th, Madeira de Melo ordered the 2nd Battalion of the Lusitanian Constitutional Legion to cut off the officers and soldiers retreating from the fortress of São Pedro. This resulted in a clash in Bom Gosto de Brotas, resulting in an unknown number of deaths and the arrest of 83 Brazilian soldiers.
It was also on the evening of the 20th that Lieutenant Colonel Bernardino Alvares de Araújo handed Madeira de Melo the surrender deadline for Fort São Pedro.
The next day, February 21, 1822, he ordered the gate of the fortress to be opened. Brigadier Manuel Pedro de Freitas Guimarães, Lieutenant Colonel Bernardino Alvares de Araújo and Captain Francisco Simões o Novo waited for the Portuguese troops who then occupied it and captured them. Hours later, Madeira de Melo ordered the release of Lieutenant Colonel Bernardino and Captain Francisco Simões o Novo.


A' noite veio o commandanle do regimento de aitilharia Bernardino Álv(ar)es d'Araújo eouvrncionar comigo sobre a s-ia rendição, e na manha seguinte occopãrão o forte as tropas do meu comutando, nio se encontrando dentro senio o brigadeiro Manoel Pedro, o capitão do regimento de artilharia, o capiíAo Ignacio Corria, um quartel-mestre e alguns cadetes.
's Nachts kwam de commandant van het artillerieregiment Bernardino Alv(va)es d'Araújo met mij horen over zijn overgave, en de volgende ochtend zouden de troepen van mijn commutant het fort bezetten, met brigadegeneraal Manoel Pedro, de kapitein van het artillerieregiment, kapitein Ignacio Corria, een kwartiermeester en enkele cadetten.

At night the commander of the artillery regiment Bernardino Álv(ar)es d'Araújo came to hear from me about his surrender, and the next morning my commutant's troops would occupy the fort, with Brigadier General Manoel Pedro, the captain of the artillery regiment, Captain Ignacio Corria, a quartermaster and some cadets.


16-04-1822 Responder interrogações

VI/36 Bernardino Álv(ar)es d'Araújo [junior] geeft antwoorden op vragen die hem gesteld zijn naar aanleiding van de gebeurtenissen in en rond fortaleza Sao Pedro gedurende de eerste maanden van 1822 (eigenhandig door hem geschreven en ondertekent).
VI/36 Bernardino Álv(ar)es d'Araújo [junior] answers questions asked about the events in and around fortaleza Sao Pedro during the first months of 1822 (written and signed by him in his own hand).


In de daaropvolgende maanden werd het fort een bolwerk voor Portugese troepen tijdens de Braziliaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Het beleg van Salvador werd gedaan door het nieuw gevormde Braziliaanse leger, onder bevel van de [huurling] Franse generaal Pierre Labatut. Hij probeerde de stad Salvador te veroveren op zijn Portugese verdedigers. Het beleg duurde van 2 maart 1822 tot 2 juli 1823 en eindigde uiteindelijk toen de Portugese commandant, Inácio Luís Madeira de Melo, zijn troepen overgaf aan de Brazilianen.




 
In the following months, the fortress became a stronghold for Portuguese troops during the Brazilian War of Independence. The siege of Salvador was done by the newly formed Brazilian army, commanded by the [mercenary] French General Pierre Labatut. He tried to capture the city of Salvador from its Portuguese defenders. The siege lasted from March 2, 1822 to July 2, 1823, and finally ended when the Portuguese commander, Inácio Luís Madeira de Melo, surrendered his troops to the Brazilians.










Het Keizerlijke Braziliaanse leger werd opgericht in september 1822 tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van Brazilië. De oorsprong gaat terug tot de Portugees-Braziliaanse troepen die in Brazilië bleven onder het bevel van Prins Pedro, Regent van het Koninkrijk Brazilië. Toen de prins de onafhankelijkheid uitriep en de eerste keizer van Brazilië werd, vormden troepen die loyaal waren aan zijn leiderschap het keizerlijke leger van het nieuwe onafhankelijke rijk. The Imperial Brazilian Army was founded in September 1822 during Brazil's War of Independence. Its origins date back to the Portuguese-Brazilian troops who remained in Brazil under the command of Prince Pedro, Regent of the Kingdom of Brazil. When the prince declared independence and became Brazil's first emperor, troops loyal to his leadership formed the Imperial Army of the newly independent empire.


VI Bernardino Álvares de Araújo werd met alle betrokken militairen voorgedragen voor een medaille [06-08-1823].
VI/36 Bernardino Álvares de Araújo was nominated for a medal with everyone involved everyone involved [06-08-1823].


1825 PROCESSO DO RÉU BERNARDINO ALVES DE ARAÚJO

OFÍCIO DO SECRETÁRIO DE ESTADO DOS NEGÓCIOS DA GUERRA, CONDE DE BARBACENA, [FRANCISCO FURTADO DE CASTRO DO RIO DE MENDONÇA E FARO], AO [SECRETÁRIO DE ESTADO DA MARINHA E ULTRAMAR], JOAQUIM JOSÉ MONTEIRO TORRES, DEVOLVENDO O PROCESSO DO RÉU BERNARDINO ÁLV(AR)ES DE ARAÚJO JÚNIOR, TENENTE-CORONEL DO REGIMENTO DE ARTILHARIA DA CIDADE DA BAÍA [~ COMANDANTE INTERNO DO FORTE SÃO PEDRO] [7.625 KB] , E OUTROS OFICIAIS DO MESMO CORPO, ACUSADOS DE TEREM PEGADO EM ARMAS CONTRA A TROPA PORTUGUESA DESTACADA NAQUELA CIDADE [10-09-1825] .
BUREAU VAN DE STAATSSECRETARIS VOOR OORLOGSAANGELEGENHEDEN, GRAAF VAN BARBACENA, [FRANCISCO FURTADO DE CASTRO DO RIO DE MENDONÇA E FARO], AAN [STAATSSECRETARIS VOOR DE MARINE EN OVERZEE], JOAQUIM JOSÉ MONTEIRO TORRES, DIE BEKLAAGDE CASE TERUGGEEFT' BERNARDINO ÁLV(AR)ES DE ARAÚJO JÚNIOR, LUITENANT-KOLONEL VAN HET ARTILLERIEREGIMENT VAN DE STAD BAÍA, EN ANDERE OFFICIEREN VAN HETZELFDE KORPS, BESCHULDIGD VAN HET OPNEMEN VAN DE WAPENS TEGEN DE PORTUGESE TROEPEN DIE IN DIE STAD WAREN INGEZET [10-09-1825]. BETREFT EEN STUK VAN 91 PAGINA'S EN GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING VAN DE GEBEURTENISSEN, KLIK HIER: PROCESSO DO RÉU BERNARDINO ALV(AR)ES DE ARAÚJO JÚNIOR, TENENTE-CORONEL DO REGIMENTO DE ARTILHARIA DA CIDADE DA BAÍA [~ COMANDANTE INTERNO DO FORTE SÃO PEDRO] [7.625 KB]
OFFICE OF THE SECRETARY OF STATE FOR WAR AFFAIRS, COUNT OF BARBACENA, [FRANCISCO FURTADO DE CASTRO DO RIO DE MENDONÇA E FARO], TO [STATE SECRETARY FOR THE NAVY AND OVERSEAS], JOAQUIM JOSÉ MONTEIRO TORRES, RETURNING THE DEPENDANT CASE' BERNARDINO ÁLV(AR)ES DE ARAÚJO, LIEUTENANT-COLONEL OF THE ARTILLERY REGIMENT OF THE CITY OF BAÍA, AND OTHER OFFICERS OF THE SAME CORPS, ACCUSED OF TAKING UP ARMS AGAINST THE PORTUGUESE TROPIES DEPLOYED IN THAT CITY [10-09-1825]. CONCERNING A 91-PAGE PIECE AND DETAILED DESCRIPTION OF THE EVENTS, CLICK HERE: PROCESSO DO RÉU BERNARDINO ALV(AR)ES DE ARAÚJO JÚNIOR, TENENTE-CORONEL DO REGIMENTO DE ARTILHARIA DA CIDADE DA BAÍA [~COMANDANTE INTERNO DO FORTE SÃO PEDRO] [7.625 KB]


Coronel

VI/36 (Coronel) Bernardino Álv(ar)es de Araújo wordt vermeld bij de doop van zijn zoon Ataliba op 25-07-1824. VI/36 Coronel Bernardino Álv(ar)es de Araújo wordt vermeld bij de doop van zijn zoon Cyro op 24-02-1826. VI/36 Colonel Bernardino Álv(ar)es de Araújo werd op 07-01-1828 peetvader van Amazila, de dochter van Joaquim Alves de Araujo & Josefa Alexandrina de Araujo.
VI/36 (Coronel) Bernardino Álv(ar)es de Araújo is mentioned at the baptism of his son Ataliba on 25-07-1824. VI/36 Coronel Bernardino Álv(ar)es de Araújo is mentioned at the baptism of his son Cyro on 24-02-1826. VI/36 Colonel Bernardino Álv(ar)es de Araújo became on 07-01-1828 godfather of Amazila, the daughter of Joaquim Alves de Araujo & Josefa Alexandrina de Araujo.


Keizerlijk bezoek / Imperial visit

Fulgêncio Orozimbo Álv(ar)es de Araújo, the first son of Bernardino Alvares de Araujo, spoke several languages among them Latin. When the Emperor of Brazil Dom Pedro II came to the north, the representatieve families of Recife were delegated to entertain him. His hobby was speaking Latin and he was very pleased when he found someone with whom he could converse.




 
VI/36 Majoor [Sargento mór ~ oude Braziliaanse rangstitel] Bernardino Álv(ar)es de Araújo [zie hierboven] wordt vermeld bij de doop van zijn zoon Fulgêncio Orozimbo Álv(ar)es de Araújo op 19-07-1821.
VI/36 Major [Sargento mór ~ old Brazilian rank title] Bernardino Álv(ar)es de Araújo [see above] is mentioned at the baptism of his son Fulgêncio Orozimbo Álv(ar)es de Araújo on 19-07-1821.




Van 1822 tot 1889 was Brazilië een Keizerrijk. Dom Pedro II (huis Coburg Braganza) werd in 1889 onttroond en stierf twee jaar later als balling in Parijs. De afschaffing van de slavernij door de Keizer vormde de oorzaak van diens afzetting. Nadat in 1920 het decreet tot verbanning was ingetrokken, keerden de meeste leden van het vorstenhuis Orléan de Braganza terug naar hun vaderland.

Volgens de familie overlevering zouden wij het woordje 'de', als in 'del Rei' ~ van de Koning, in de naam 'de Paula Lopes' van de laatste Keizer van Brazilië hebben ontvangen wegens een blijk van waardering voor de genoten gastvrijheid die hij kreeg toen hij het noorden van Brazilië bezocht ~ At the conclusion of his visit as a gesture of appreciation, he bestowed the minor title of ´de´ upon Carlos de Paula Lopes so that our last name became ´de Paula Lopes´ [bron: 'family saga' opgeschreven door / written by Elizabeth de Paula Lopes - Stone, tweede vrouw van / second wife of Anibal de Paula Lopes].




 

Dit bovenstaande blijkt niet te kloppen omdat de familienaam terug gevonden is met de schrijfwijze 'de Paula Lopes dos Santos' in Lissabon [zie het artikel: 'De Paula Lopes' name], dus voor de tijd dat de familie in Brazilië aankwam. Wel is het zo dat er contact is geweest met de Keizerlijke familie. Dit is onder andere terug gevonden door het aantreffen van de naam van de schoonvader van de genoemde Carlos de Paula Lopes die kapitein was in het Braziliaanse leger; Fulgêncio Orozimbo Álv(ar)es de Araújo. Hij was één van de personen die de Keizer ontving tijdens diens reis naar het Noorden van Brazilië [een duidelijk geval van de klepel en de bel!].







From 1822 to 1889 Brazil was an Empire. Dom Pedro II (home Coburg Braganza) was dethroned in 1889 and died two years later in exile in Paris. The abolition of slavery by the Emperor was the cause of his deposition. After the decree to exile in 1920 was repealed, most of the members of the royal Orlean the Braganza family returned to their homeland.

According to family saga the word 'De', as in 'del Rei' ~ of the King, in the name 'De Paula Lopes' was bestowed by the last Emperor of Brazil as a token of appreciation for the hospitality enjoyed he receivedfrom Carlos de Paula Lopes when he visited northern Brazil.

The above appears to be incorrect because the family is traced back with the notation "de Paula Lopes dos Santos' in Lisbon [see the article 'De Paula Lopes' name], so befor the family De Paula Lopes arrived in Brazil. It is true that there had been contact with the Imperial Family. This has been found among other references with the discovery of the name of the father in law of the mentioned Carlos de Paula Lopes who was a captain in the Brazilian Army; Fulgêncio Orozimbo Álv(ar)es de Araujo. It was he who was one of those to received the Emperor during his trip to the North of Brazil.





1866 Ambrósio Leitão da Cunha



Setor de guarda: Arquivo Histórico
Categoria: DOCUMENTO TEXTUAL
Notação: II-DLC-22.09.1866-PII.B.d 1-2
Autor: PEDRO II, imperador do Brasil, 1825-1891
Descrição: Carta imperial (autônoma) de d. Pedro II, imperador do Brasil, nomeando Ambrósio Leitão da Cunha, [futuro barão de Mamoré], presidente da província da Bahia. Palácio do Rio de Janeiro.

Data: 22/09/1866

[Fulgencio Orozimbo Álvares [de Araújo] é mencionado na página 3 com sua função; ele reconhece esse apego 29/11/1866]

Processos anexos: Anexo: decreto de d. Pedro II, imperador do Brasil, concedendo a Ambrósio Leitão da Cunha exoneração do cargo de presidente da província da Bahia. Rio de Janeiro, 01/06/1867.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Guard Sector: Historisch Archief
Categorie: TEXTUELE DOCUMENTEN
Notatie: II-DLC-22.09.1866-PII.B.d 1-2
Auteur: PEDRO II, keizer van Brazilië, 1825-1891
Beschrijving:
Imperiale brief van Pedro II, keizer van Brazilië, waarin hij Ambrósio Leitão da Cunha [toekomstige baron van Mamoré] benoemt tot president van de provincie Bahia. Paleis van de Rio de Janeiro.

Datum: 22-09-1866

[Fulgencio Orozimbo Álvares [de Araújo] wordt op pagina 3 genoemd met zijn functie; hij ondertkent deze bijlage 29-11-1866]

Bijgevoegde processen: bijlage: decreet van d. Pedro II, keizer van Brazilië, verleent aan Ambrósio Leitão da Cunha vrijstelling van de functie van president van de provincie Bahia. Rio de Janeiro, 01-06-1867.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Guard Sector: Historical Archive
Category: TEXTUAL DOCUMENTS
Notation: II-DLC-22.09.1866-PII.B.d 1-2
Author: PEDRO II, Emperor of Brazil, 1825-1891
Description:
Imperial letter from Pedro II, emperor of Brazil, in which he appoints Ambrósio Leitão da Cunha [future baron of Mamoré] as president of the province of Bahia. Palace of the Rio de Janeiro.

Date: 22/09/1866

[Fulgencio Orozimbo Álvares [de Araújo] is mentioned on page 3 with its function; he signs this appendix 29-11-1866]

Attached processes: appendix: decree of d. Pedro II, emperor of Brazil, granted Ambrósio Leitão da Cunha exemption from the post of president of the province of Bahia. Rio de Janeiro, 01-06-1867.



NAAR BOVEN / TO TOP OF PAGE